قربون مست نگاهت، قربون چشمای ماهت

قربون گرمی دستات، صدای آروم پاهات

چرا بارونو ندیدی، رفتن جونو ندیدی

خستگی هامو ندیدی، چرا اشکامو ندیدی...

مگه این دنیا چقدر بود؟ بدی هاش چندتا سحر بود؟

تو که تنهام نمیذاشتی...توی غم هام نمیذاشتی...

گفتی با دو تا ستاره، میشه آسمون بباره

منم و گریه ی بارون، غربت خیس خیابون......